Mijn werk ontstaat uit de wisselwerking tussen wat ik zie en wat zich innerlijk aftekent. De natuur vormt een voortdurende bron van inspiratie — haar vormen, structuren en ritmes spreken een taal die verder gaat dan het zichtbare. Wanneer ik mijn ogen sluit, verschijnen nieuwe beelden: innerlijke landschappen waarin waarneming en verbeelding samenvallen. 

Deze twee werelden – de uiterlijke en de innerlijke – zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden in mijn schilderijen en werken op papier. Ik gebruik fotografie om indrukken vast te leggen die later in mijn schilderijen terugkeren, vaak getransformeerd tot abstracte structuren, kleurvelden of archetypische vormen. 

Het schilderproces zelf is voor mij een vorm van onderzoek. Elke laag die ik toevoeg of gedeeltelijk weghaal, laat sporen achter – zichtbare herinneringen aan een innerlijk traject. Het werk groeit langzaam, laag over laag, totdat er iets zichtbaar wordt dat eerder ongrijpbaar was. 

Ik ben gefascineerd door wat zich onder het oppervlak bevindt: de onzichtbare lagen van ervaring, van herinnering, van betekenis. Mijn werk probeert dat onzichtbare uit te drukken; niet als illustratie, maar als beleving. 

In series zoals Inner Landscapes onderzoek ik hoe de verbeelding een ruimte kan openen waarin de kijker zelf kan dwalen of zich herkennen.